Ik Talamokh-Blog 5

Ik, Talamokh – Deel V

Er zijn momenten

waarop zelfs dat wat draagt…

begint te voelen.

---

In die tijd

stond ik niet alleen als verbinding.

Ik was verankerd.

Als stam.

Als doorgang.

Als het punt waar alles samenkwam

en weer verder bewoog.

---

Alles stroomde door mij heen.

Zonder weerstand.

Zonder twijfel.

---

En toch…

lag er iets onder dat alles.

Iets stil.

Iets dat zich nog niet had laten zien.

---

Totdat zij verscheen.

---

Freya.

---

Niet als iets nieuws.

Maar als iets dat al in mij aanwezig was…

en zich in haar zichtbaar maakte.

---

Wat ik droeg als kracht,

leefde in haar als beweging.

Wat in mij stil was,

werd in haar voelbaar.

---

We hoefden niets uit te leggen.

Er was herkenning

voordat er woorden konden ontstaan.

---

De ruimte tussen ons

was geen afstand.

Het was verbinding.

---

En in die verbinding…

ontstond leven.

---

Niet gepland.

Niet gestuurd.

---

Maar vanzelf.

---

Een kind.

---

Een voortzetting

van wat zich in ons had herkend.

---

Hij kreeg een naam.

---

Pier.

---

Nog klein.

Nog zonder geschiedenis.

---

Maar dragend.

---

In hem lag iets besloten

wat later zichtbaar zou worden.

---

Voor nu…

was hij eenvoudig aanwezig.

---

Zoals alles begint.

---

Ik ben Talamokh.

En zelfs dat wat alles draagt…

komt tot leven

wanneer het zichzelf herkent.

---

Voel je dat er iets in je is aangeraakt,

volg dat gevoel verder.

Lees het boek:"Reis uit de Grot "

http://www.reisuitdegrot.nl

En begin bij het begin.